Tag Archive : transmisja radiowa

/ transmisja radiowa

Pasmo 23cm

2026-03-29 | Krótkofalarstwo, Łączność Cyfrowa | Brak komentarzy

Drodzy przyjaciele, chciałbym przekazać informacje i wyjaśnić sytuację dotyczącą pasma 23 cm, a w szczególności korzystania z segmentu 1296 MHz w roku 2026 do celów contestowych, łącznościnaziemnych i operacji EME.
Punktem zapalnym była Konferencja WRC 23, której kluczowe decyzje obejmowały propozycje w paśmie 23 cm mające zwiększyć ochronę systemu Galileo RNSS przed zakłóceniami pochodzącymi od służby amatorskiej i amatorskiej satelitarnej. Konferencja nie wprowadziła żadnych zmian w statusie pierwotnych ani wtórnych przydziałów służby amatorskiej i amatorskosatelitarnej w paśmie 1240–1300 MHz, a jedynie przypomniała administracjom krajowym i operatorom amatorskim o konieczności ochrony użytkowników pierwotnych RNSS przed szkodliwymi zakłóceniami. ITUR M.2164 określa techniczne i operacyjneśrodki zapobiegania zakłóceniom, szczególnie w odniesieniu do europejskiego systemu Galileo oraz innych systemów RNSS.
Najbardziej problematycznym elementem tego dokumentu są ograniczenia mocy w segmencie EME oraz w wąskopasmowych emisjach naziemnych – ograniczenite są bardzo restrykcyjne i utrudniają dalszy rozwój.
Pasmo 23 cm jest niezwykle popularne w społeczności EME. Choć końcowa decyzja ECC nie była jeszcze znana w momencie spotkania wstępnego w Paryżu, Grupa 5A uzgodniła, że po konferencji ECC i publikacji jej wyników zostanie powołana grupa robocza do przeglądu planu pasma 23 cm.Barry, G4SJH, przewodniczący komitetu IARU R1 ds. mikrofal, został wyznaczony dokierowania pracami tej grupy. Jesienią 2025 roku grupa robocza, złożona z przedstawi-cieli IARU R1, RSGB, DARC, VERON oraz ERO, przygotowała nowy plan pasma 23 cm. Propozycja ta zostanie przedłożona do zatwierdzenia podczas GC 2026, które odbędzie się w Wiedniu we wrześniu 2026 roku. Oryginalny segment 1296,0–1298,0 MHz pozostaje bez zmian, a nowy segment do pracy EME i wąskopasmowego ruchu naziemnego poniżej 2,000 Hz szerokości proponuje się umieścić w zakresie 1299,0–1299,65 MHz.
Podsumowując – chciałbym jasno podkreślić, że aktualny plan pasma IARU R1 nadal obowiązuje, z segmentem 1296,0–1296,8 MHz przeznaczonym na EME i wąskopasmowe łączności naziemne, i dlatego powinniśmy nadal go stosować w roku 2026. Na końcu załączam do dyskusji zmieniony plan pasma 23 cm opracowany przez grupę roboczą, który będzie omawiany na GC 2026 w Wiedniu.
Rastislav OM3BH

Nowy odbiornik SDR nRSP-ST to prawdziwie zintegrowany, sieciowy odbiornik ogólnego zasięgu typu „plug and play”. Łączy w sobie odbiornik, komputer-host i wiele więcej – wszystko w jednym urządzeniu!
Wystarczy podłączyć zasilanie i połączyć się z Internetem (Ethernet lub Wi-Fi), a dostęp do nRSP-ST będzie automatycznie możliwy z dowolnego miejsca. 14-bitowy szerokopasmowy odbiornik SDR z przetwornikiem ADC i pełnym zakresem funkcji obejmuje wszystkie częstotliwości od 1 kHz poprzez VLF, LF, MW, HF, VHF, UHF i pasmo L do 2 GHz, bez żadnych przerw. Urządzenie umożliwia zdalne monitorowanie do 10 MHz widma jednocześnie z 3 dostępnych anten. Oprogramowanie SDRconnectTM zapewnia lokalną obsługę lub zdalny dostęp na platformach Windows, MacOS lub Linux. nRSP-ST i SDRconnectTM można konfigurować w trzech trybach w zależności od dostępnej przepustowości sieci:
1. „Full IQ” nRSP-ST zapewnia transmisję danych IQ w paśmie widzialnego widma (np. w przypadku szybkiej sieci LAN lub superszybkiego połączenia internetowego)
2. „IQ Lite” nRSP-ST dostarcza dane IQ kanałów o szerokości do 192 kHz (np. dodekodowania cyfrowego przez klienta)
3. „Kompaktowy ” nRSP- ST zapewnia skompresowany dźwięk (idealny dla wolniejszych połączeń internetowych) Obsługuje wiele połączeń klienckich z jed-noczesnym mieszaniem trybów połączenia.
Wszystkie tryby obsługują wizualizację pasma widma do 10 MHz
Wybrane parametry nRSP-ST: n zakresy częstotliwości na portach SMA:
1. 1 kHz  – 2 GHz/A, 1 kHz – 200 MHz/C, 1 kHz – 2 GHz/B n szerokość przetwarzanego pasma: 200 kHz, 300 kHz, 600 kHz, 1,536 MHz, 5 MHz, 6 MHz, 7 MHz, 8 MHz
2. stabilność odbioru: 0,5 ppm (TCXO) z możliwością korekty do 0,01 ppm
3. procesor: 64 bit Quad Core SoC 1,5 GHz n pamięć: 2 GB LPDDR4-3200 SDRAM
4.  tryby łączności: Ethernet i Wi-Fi Full IQ Mode
5.  emisje: AM, FM, CW, SSB
6.  zasilanie: USB C 5V
7. wymiary: 200×105×40 mm
8. waga: 800 g

[www.sdrplay.com]

LoRa Sniffer

2025-10-21 | Krótkofalarstwo, Łączność Cyfrowa | Brak komentarzy

LoRa Sniffer jest urządzeniem nadawczo-odbiorczym służącym do obserwacji i analizy komunikacji radiowej z rozpraszaniem widma w systemie LoRa. Mikrokomputer wyposażony w radiowe łącze LoRy jest obsługiwany bezprzewodowo za pomocą programów sterujących dla komputerów androidowych i z systemem iOS. W tomie 68 „Biblioteki polskiego krótkofalowca” opisana jest konstrukcja amatorskiego analizatora (próbnika) łączności radiowej w systemie LoRa autorstwa DL2MEE. Od niedawna na rynku pojawiło się fabryczne rozwiązanie firmy DX Patrol (znanej m.in. z wyposażenia do łączności przez satelitę QO-100; [2]) dostępne również m.in. w firmie [1]. Urządzenie jest produkowane w dwóch wersjach: dla pasma 433 MHz i dla pasma 868 MHz. Pierwsza z nich jest wprawdzie bardziej interesująca dla krótkofalowców, ale i oni korzystają czasami z sieci czynnych w wyższym zakresie. Analizator pozwala nie tylko na odbiór, wyświetlanie i protokółowanie odebranych komunikatów, ale również na nadawanie własnych (w formacie ASCII lub dwójkowym) do celów testowych. Protokołowane komunikaty można uzupełnić o czas odbioru i współrzędne geograficzne analizatora w momencie odbioru. Użytkownicy mogą dowolnie dobierać parametry LoRy, a więc możliwa jest analiza pracy węzłów Meshcom, stacji LoRaAPRS i innych przyszłościowych rozwiązań na tym polu. Oprócz tego użytkownik ma do dyspozycji funkcje obserwacji aktywności w kanale radiowym i obliczające czas transmisji bloku danych o podanej długości przy wybranym zestawie parametrów transmisji. Moduł mikrokomputera jest wyposażony jedynie w trzy diody świecące sygnalizujące włączenie (zielona), ładowanie akumulatora i stan połączenia BLE z komputerem (czerwone), dlatego też do pełnej obsługi i konfiguracji służy program pracujący na komputerze tabliczkowym albo na telefonie komórkowym. Program pod na- zwą LoRaSniffer (LS) jest dostępny w sklepach internetowych Google Play lub App Store.

Łączność z komputerem androidowym lub pracującym pod systemem iOS odbywa się w kanale Blue­tooth (BLE). Sparowanie komputera z analizatorem nie wymaga podania hasła. Użycie dwóch współpracujących ze sobą analizatorów pozwala na badanie jakości transmisji w zależności od jej parametrów i dobieranie optymalnych parametrów dla danej sieci.
Po wywołaniu programu LS na ekranie komputera widoczny jest zielony przycisk „Connect” („Połącz”) – , a po udanym połączeniu z analizatorem jest on zastępowany przez pomarańczowy przycisk „Detach” („Rozłącz”). Użytkownik ma wówczas do dyspozycji cztery zakładki. Pierwsza z nich, pod nazwą „Radio”, służy do wprowadzenia parametrów transmisji: częstotliwości pracy, szerokości pasma rozproszonego sygnału, współczynnika rozpraszania, stopy korekcji, mocy nadajnika i innych. Użytkownik może (po naciśnięciu przycisku„User Settings” na ekranie) zapisywać własne profile zawierające potrzebne mu zestawy parametrów, przykładowo dla sieci Meshcom, LoRaAPRS itd., lub je wywoływać.
Zakładka „Send” („Nadaj”) służy do wprowadzania i nadawania do sieci własnych komunikatów oraz do przeglądania już nadanych. Komunikaty ASCII są wpisywane za pomocą klawiatury ekranowej. Zakładka „Test” zawiera funkcje diagnostyczne sieci ułatwiające znalezienie optymalnego zestawu parametrów dla danej sytuacji. Wymaga to użycia dwóch analizatorów, z których jeden pracuje jako stacja przekaźnikowa i jest zlokalizowany w miejscu przyszłej stacji przekaźnikowej sieci, a drugi, pracujący w trybie standardowym, jest zlokalizowany w miejscu jednego z jej węzłów. Ostatnim elementem jest zakładka programów narzędziowych („Tools”). Pozwalają one na śledzenie aktywności w paśmie pracy, obliczanie czasu transmisji pakietu danych wybranej długości, pomiar poziomu szumów w kanale radiowym, przeglądanie protokołu, aktualizację oprogramowania itd.
Poniżej znajdują się zakładki służące do konfiguracji wyświetlania i protokołowania odbieranych komunikatów, a dalej pole, w którym wyświetlane są ustawione parametry i odbierane komunikaty.
Oprócz używania programu korzystającego ze złącza Bluetooth użytkownicy mogą połączyć analizator z PC za pomocą kabla USB i zastosować program terminalowy LoRaSniffer Terminal. Program korzysta z wirtualnego złącza COM, co może wymagać zainstalowania sterownika CP210x, jednak przeważnie jest on już zainstalowany przy okazji uruchamiania innych programów i urządzeń. Obie możliwości są ze sobą równoważne.
Analizator jest zasilany z wbudowanego akumulatora litowo-polimerowego ładowanego przez gniazdko microUSB. Niestety jego pojemność wystarcza najwyżej na kilkadziesiąt minut pracy. Znacznie praktyczniejsze okazuje się zasilanie z zewnętrznego akumulatora 5 V o pojemności kilku Ah lub przez ładowarkę sieciową.
Obudowa ma wymiary 54×18×67 mm. Jest ona wyposażona w przezroczystą ściankę górną, na której znajduje się przycisk wyłącznika i otwór dla gniazdka
antenowego typu SMA.

Krzysztof Dąbrowski OE1KDA

Literatura i adresy internetowe:
[1] www.wimo.com
[2] https://dxpatrol.pt/produto/lora-sniffer/
[3] krzysztof.dabrowski@aon.at

W środowisku śląskich krótkofalowców pojawiła się interesująca inicjatywa, której autorem jest kolega SP9KON. Projekt zakłada budowę bramki radiowej, która umożliwiłaby dostęp do sieci reflektorów również z poziomu klasycznych urządzeń radiowych. Pomysł ten cieszy się rosnącym zainteresowaniem wśród lokalnej społeczności radioamatorskiej.

Na chwilę obecną funkcjonuje już reflektor XLX003, który zapewnia łączność cyfrową przez Internet. Dotychczasowe testy przebiegają bardzo pomyślnie i motywują do dalszych prac nad rozbudową systemu. Co więcej, z reflektora korzystają już krótkofalowcy nie tylko z Polski, ale również spoza jej granic, co pokazuje rosnące zainteresowanie projektem na arenie międzynarodowej.

Kolejnym krokiem – zgodnie z koncepcją SP9KON – miałaby być budowa bramki radiowej, która umożliwiłaby dostęp do reflektora również drogą radiową. Dzięki temu krótkofalowcy mogliby łączyć się za pomocą tradycyjnych urządzeń, takich jak ręczne, mobilowe czy stacjonarne radiotelefony, niezależnie od rodzaju emisji (cyfrowej lub analogowej FM).

Aktualnie trwają poszukiwania odpowiedniej lokalizacji, która zapewniłaby możliwie najlepszy zasięg dla przyszłej bramki. Wybór miejsca instalacji będzie kluczowy dla efektywnego działania całego systemu.

Zapraszamy wszystkich zainteresowanych do dzielenia się pomysłami i sugestiami, szczególnie w kwestii lokalizacji oraz ewentualnego wsparcia technicznego. Inicjatywa ta może stać się ważnym krokiem w rozwoju cyfrowej łączności amatorskiej na Śląsku.