Kategoria: Krótkofalarstwo

Home / Kategoria: Krótkofalarstwo

Es’hail-2 / Qatar-Oscar 100 jako jedyny satelita z zainstalowanym podwójnym transponderem AMSAT P4A umożliwiającym pewną i ciągłą łączność w pasmach amatorskich z blisko połową globu. Obecnie, jest to najnowocześniejszy geostacjonarny satelita dostępny dla licencjonowanych radioamatorów z całego świata.

Down Converter umożliwiający odbiór satelity QO-100 na dowolnym TRXie z pasmem od 144MHz. Konwerter zasilany jednym kablem koncentrycznym. Beacon satelity odbierany jest na 144.500MHz, 430.500MHz. Możliwe jest zaprogramowanie dowolnej częstotliwości początkowej. Stabilność częstotliwości urządzenia to 0.5ppb. Film pokazujący odbiór można zobaczyć poniżej.

Wnętrze

POTY antena (oświetlacz)

Oświetlacze są profesjonalnie wykonane. Każdy jest strojony. SWR jest nie gorszy niż 1.2

Wzmacniacz 2,4GHz by SQ9MTS

Idealnie nadają się do wzmocnienia sygnału z UpConverterów zarówno wykonanych przez Czesława jak i przez firmę DXPATROL. W zależności od wykonania moc output dochodzi do 40W przy zasilaniu 28V. Do kluczowania potrzebne jest podanie masy. Wzmacniacz należy przykręcić do radiatora.

Komplet do pracy przez QO-100

Sprawdzony i uruchomiony komplet urządzeń do pracy przez satelitę QO-100.

Komplet zawiera:
– down konwerter
– up konwerter
-antena (oświetlacz) POTY

Zintegrowany UP Converter z PA 20W

Kompletny Up Converter na 2,4Ghz o mocy wyjściowej 20W. Potrzebuje zasilania 28V. Przy zasilaniu 13,8V osiąga moc około 6W. Maksymalna moc sterująca do 5W. Do nadawania potrzeba podać masę . Stabilność urządzenia to 50PPB ! Może być wykonany (zaprogramowany) na dowolną częstotliwość pośrednią.

Dwonconverter V3

Nowa wersja downconvertera umożliwia odbiór na każdej zaprogramowanej częstotliwości. Standardowo zaprogramowane jest 28.500MHz, 50.500MHz, 144.500MHz, 430.500MHz. Na zamówienie jest możliwości ustawienia dowolnej częstotliwości pośredniej. LNB jest zasilane jednym kablem koncentrycznym SAT. Stabilność wzorca jest na poziomie 0.5ppb !!!. Uzyskana jest za pomocą wbudowanego OCXO. Nie ma potrzeby stosowania zewnętrznych stabilnych wzorców

Cennik i dodatkowe informacje na stronie https://www.qo100.eu/cennik-price/

HAM & SPORT by SP9KON cz. 1

2025-09-27 | Krótkofalarstwo | 2 komentarze

Film jest początkiem serii HAM & SPORT, w której będę opowiadał o moich wyprawach rowerowych połączonych z pasją do krótkofalarstwa. Treści przeznaczone dla osób, które interesują się radiotechniką, amatorskimi łącznościami radiowymi, oraz lubią aktywnie spędzać czas w terenie.

 

         Wynalazcą radia jest Nikola Tesla. W 1943 Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych przyznał prawa patentowe Tesli. Rozprawa rozstrzygnęła się po śmierci wynalazcy, przez co powszechnie za twórcę radia uznaje się Guglielmo Marconiego, mimo iż przyznał się on do wykorzystania wcześniejszych prac Tesli w zbudowaniu radia.

Tesla opracował konstrukcję cewki wysokonapięciowej, wysyłającej silne fale elektromagnetyczne i zaczął pracować nad urządzeniem, które mogłoby te fale odbierać. Jego patent na urządzenie do przesyłania i odbioru fal elektromagnetycznych był gotowy w 1900 roku, jednak ubiegł go w tym o kilka dni Marconi. Tesla walczył z Marconim o patent na radio, dowodząc, że jego wynalazek stosuje bez jego zgody wcześniej opatentowaną przez siebie cewkę, ale długie procesowanie się doprowadziło Teslę do bankructwa. Dobił go fakt przyznania Marconiemu nagrody Nobla za skonstruowanie radia, mimo iż korzystał on przy tym z teorii stworzonych przez Teslę. Ostatecznie odwołanie Nikoli Tesli w sprawie patentu na radio do sądu najwyższego USA zostało wygrane już po jego śmierci w 1943 roku.

Guglielmo Marconi, syn włoskiego kupca z Lombardii, rozpoczął doświadczenia z przesyłaniem i odbiorem fal radiowych w roku 1894. Pracując w amatorskich warunkach – i częściowo w tajemnicy przed ojcem – uzyskał we wrześniu 1895 roku łączność radiową na odległość 1 kilometra. Nie widząc zainteresowania swoim wynalazkiem we Włoszech, wyjechał w lutym 1896 do Anglii. Z pomocą krewnych (matka Guglielma, Annie była Irlandką) trafił do naczelnego inżyniera Poczty Brytyjskiej. 27 lipca 1896 roku zainstalowano sprzęt nadawczy na dachu Poczty Głównej w Londynie. Odbiornik z drukarką Morse’a umieszczono na dachu odległego o kilometr budynku. Sam Guglielmo operował kluczem telegraficznym, a widzowie przy drukarce mogli odczytać przekazywany tekst. Zdarzenie to uznane zostało za pierwszą publiczną próbę radia. Następnie, w roku 1899 odbyła się próba przekazu sygnału przez kanał La Manche. Jeszcze później, w roku 1901 przekazano wiadomość przez Ocean Atlantycki z Kanady do Anglii. Pierwszym sygnałem, który przesłano przez Atlantyk była litera „S” alfabetu Morse’a.

Konkurentem do tytułu wynalazcy był także rosyjski fizyk Aleksandr Popow. W dniu 7 maja 1895 roku, w czasie posiedzenia Rosyjskiego Towarzystwa Fizyko-Chemicznego w Petersburgu, przedstawił pracę pt. „O stosunku proszków metalowych do drgań elektrycznych” i po raz pierwszy przedstawił publicznie przyrząd do wykrywania i rejestracji drgań elektrycznych. Głównym zadaniem przyrządu było jednak wykrywanie burz. Potrafił robić to z odległości 30 km. 24 marca 1896 roku udało się Popowowi nawiązać łączność radiową i przekazać telegraficznie znaki na odległość ponad 250 metrów.

Pionier U2 – Diora – E011

Radio służyło początkowo do przekazywania znaków alfabetu Morse’a, a następnie dźwięku.

W roku 1993 rozpoczęło działalność pierwsze radio internetowe. Obecnie ponad 20 tysięcy stacji radiowych można słuchać przez Internet, a niektórych tylko tam[3].

13 lutego obchodzony jest Światowy Dzień Radia[

1. Wprowadzenie do sieci cyfrowej i kompatybilności sprzętu

Sieci cyfrowe zdobywają coraz większą popularność wśród krótkofalowców, oferując nowoczesne rozwiązania dla łączności radiowej. Jednym z kluczowych elementów sprawnego działania takich sieci jest sprzęt — tutaj na scenę wchodzą dwie czołowe marki w świecie DMR: Motorola i Hytera.

2. Sprzęt w naszej grupie – Motorola i Hytera w sieci cyfrowej

W naszej grupie krótkofalowców korzystających z sieci cyfrowej najczęściej używamy sprzętu dwóch czołowych producentów: Motoroli i Hytery. Obie marki świetnie sprawdzają się w pracy z przemiennikami sieci cyfrowej i są w pełni kompatybilne z protokołem DMR.

Radia Motorola i Hytera cechuje wyśmienita barwa głosu — dźwięk jest czysty i naturalny, a uciążliwe zakłócenia cyfrowe, które zdarzają się w sprzęcie innych producentów, są tu znacznie zminimalizowane. Dzięki temu komunikacja jest przyjemniejsza i bardziej czytelna.

Motorola i Hytera oferują solidne, niezawodne radiotelefony, które zapewniają stabilne połączenia i łatwą konfigurację. Dzięki temu możemy zapewnić sobie wysoką jakość komunikacji oraz elastyczność w dostosowywaniu sprzętu do własnych potrzeb i wymagań sieci cyfrowej.

Jeśli potrzebujesz pomocy w konfiguracji tych radiotelefonów, zostaw swoje zapytanie — chętnie pomożemy!

3. Zalety obu marek w sieci cyfrowej

  • Kompatybilność — zarówno Motorola, jak i Hytera, w pełni wspierają protokół DMR i działają bezproblemowo w sieci cyfrowej.

  • Stabilność połączeń — oba sprzęty oferują solidne połączenia, minimalizując zakłócenia i opóźnienia.

  • Wsparcie techniczne i społeczność — wiele materiałów, poradników i grup wsparcia dla obu marek, co ułatwia konfigurację i rozwiązywanie problemów.

  • Elastyczność konfiguracji — użytkownicy mogą dostosować swoje radia do specyfiki przemienników sieci cyfrowej i własnych potrzeb.

4. Podsumowanie

Sprzęt Motorola i Hytera to doskonały wybór dla krótkofalowców korzystających z sieci cyfrowej. Niezależnie od tego, czy stawiasz pierwsze kroki w łączności cyfrowej, czy szukasz solidnego radia do codziennej pracy — oba producenci oferują urządzenia, które sprostają Twoim oczekiwaniom.

Zapraszamy do wypróbowania sprzętu Motorola i Hytera w sieci cyfrowej i dołączenia do naszej aktywnej społeczności!  

          Łączność kryzysowa to system zapewniania komunikacji w sytuacjach nadzwyczajnych, kiedy tradycyjne środki łączności zawodzą.

         Obejmuje on wykorzystanie alternatywnych środków, takich jak radio, do przekazywania kluczowych informacji między ludźmi i służbami ratowniczymi, a także organizowanie cyklicznych testów łączności, aby przygotować się na wypadek realnego zagrożenia. 

         W środowisku polskich preppersów przyjęło się, że w 13 dniu każdego miesiąca odbywają testy łączności na nie wymagających pozwoleń pasmach PMR i CB. Próby łączności prowadzone są w godzinach od 20.00 do 21.00 na kanale 2 PMR bez kodów i 13 kanale CB.

Na czym polegają testy łączności kryzysowej? Każdy posiadacz radia PMR lub CB próbuje w wyznaczonych godzinach nawiązać łączność z innymi. Ponieważ zasięg radiotelefonów PMR i CB nie jest duży (około kilku kilometrów w odkrytym terenie) a fale radiowe w tych pasmach rozchodzą się w zasięgu wzroku, ważne jest aby znaleźć odpowiednie miejsce, z którego jest dobra widoczność. Może to być jakieś wzniesienie lub balkon na wysokim piętrze.

Konferencja Zero Retries Digital 2025 odbędzie się w Waszyngtonie, a także wirtualnie, 13 września. Bilety na to inauguracyjne wydarzenie, które zaprezentuje innowacje technologiczne w radioamatorstwie, są nadal dostępne. Prezentacje będą koncentrować się na projekcie sieci IP 400 , projekcie M17 , systemie danych MMDVM-TNC , AREDN , HamWAN i innych.

Bilety są dostępne zarówno na udział osobisty, jak i wirtualny. Bilet wirtualny obejmuje dostęp do transmisji wydarzeń na żywo. Dodatkowe opcje biletów wirtualnych obejmują nagrania prezentacji, które zostaną udostępnione po konferencji.

Sponsorami wydarzenia są ARDC, ARRL, Connect Systems, GigaParts, HydraSDR i inni.

Więcej informacji znajdziesz na stronie internetowej konferencji Zero Retries Digital Conference , w tym o różnych opcjach biletów na to wydarzenie.

Dostępny na rynku wielozakresowy transceiver SDR ICOM IC-705 (HF + 50MHz/VHF/UHF; SSB, AM, FM, CW, RTTY, D-STAR), może zostać wyposażony w program vfview, który ułatwia zdalne sterowanie IC-705 i innymi radiostacjami Icoma. Rozwiązanie takie przydaje się operatorom, którzy nie mają możliwości zainstalowania anteny krótkofalowej w stałym miejscu zamieszkania, ale nie tylko.

          Posiadacze domków na działkach albo samochodów kempingowych mogą zainstalować sprzęt i anteny w alternatywnej lokalizacji. Radiostacja może być zdalnie sterowana z domu, a uruchomienie zdalnego sterowania nie jest wcale trudne. Autor [1] korzysta w tym celu z programu vfview.

Zasada zdalnego sterowania. PC w zdalnej lokalizacji jest potrzebny tylko w czasie uruchamiana i sprawdzania połączenia.

Instalacja IC-705 w terenowym QTH

          Zdalne sterowanie IC-705 daje się łatwo zrealizować, ponieważ radiostacja jest wyposażona fabrycznie w oprogramowanie serwera i łącze WLAN. W zdalnym QTH należy połączyć IC-705 z modemem internetowym i na czas uruchamiania potrzebny jest PC z zainstalowanym vfview, połączony z siecią przez WLAN. Konfigurację dostępu do sieci IC-705 omówiono poniżej.

Dostęp do IC-705 z zewnątrz wymaga przekierowania w modemie internetowym kanałów logicznych (ang. port) 50061, 50062 i 50063. Kanał sterowania radiostacją nosi w tym przykładzie numer 50061. W polu „Radio IP Address” wpisywany jest adres dostępu z zewnątrz do sieci lokalnej od-

Ustawienia vfview. Należy podać adres IP modemu dostępowego do Internetu,złącze przeznaczone do sterowania IC-705 i dane dostępowe do IC-705 od strony Internetu. Strzałkami zaznaczono używane pola i przyciski.

W polu „Radio IP Address” wpisywany jest adres dostępu z zewnątrz do sieci lokalnej odczytany w konfiguracji modemu dostępowego do Internetu. Można też tutaj podać adres symboliczny dla dostępu za pośrednictwem DynDNS. Na zakończenie należy podać dowolnie wybraną nazwę użytkownika i hasło dostępu. Wprowadzone dane należy zapisać w konfiguracji vfview, na-ciskając przycisk ekranowy Save Settings. W przeciwnym przypadku po ponownym uruchomieniu programu używana będzie nieaktualna konfiguracja.

         Następnie należy sprawdzić sterowanie IC-705 z PC i ewentualnie skorygować ustawienia. Po przekonaniu się, że sterowanie przez komputer działa prawidło-wo, można zabrać komputer do domu. Do stałej pracy nie jest on potrzebny. Pozostające w zdalnym QTH IC-705 i modem dostępowy do Internetu muszą być stale włączone, z tym że IC-705 może się automatycznie przełączać w tryboczekiwania po upływie czasu podanego w menu. Pobiera on wówczas tylko minimalny prąd.

          Standardowo modemy internetowe są tak skonfigurowane, że codziennie następuje przerwanie połączenia z Internetem, po czym po wznowieniu otrzymują one od operatora nowe adresy IP, pod którymi są dostępne z zewnątrz. Oznacza to, że zdalne sterowanie z wykorzystaniem dotychczasowego adresu jest niemożliwe. Jednym ze sposobów zapobieżenia tej sytuacji jest włączenie stałego utrzymywania połączenia z Internetem w punkcie Internet–>Dane dostępowe–>utrzymuj stałe połączenie. Dokładne nazwy punktów menu mogą się różnić w zależności od modelu i wersji jego oprogramowania. Lepszym rozwiązaniem jest posłużenie się adresem symbolicznym ustalonym w usłudze DynDNC, no-ip lub innej z tej kategorii. Zmiana adresów IP nie odgrywa wówczas żadnej roli.

          Na domowym komputerze przeznaczonym do zdalnego sterowania IC-705 (kliencie) należy również zainstalowć vfview. Po wywołaniu w konfiguracji należy podać te same dane, co na komputerze służącym do uruchomienia połączenia w zdalnej lokalizacji. Po ponownym uruchomieniu program nawiązuje połączenie z radiostacją i budzi ją ze stanu uśpienia (po naciśnięciu na ekranie przycisku „Power on”). Do przejścia na nadawanie służy przycisk ekranowy „Transmit” w głównym oknie vfview.

Ustawienia w IC-705

          IC-705 (a także IC-9700) są wyposażone w oprogramowanie serwera i złącze WLAN. W celu połączenia radiostacji z lokalną siecią należy wejść do punktu „Set” („Ustawienia”) w menu wybrać punkt WLAN i włączyć w nim połączenie sieciowe ustawiając na ON.

          Następnie w punkcie ustawień połączenia „Connection Settings”–>„Access Point” wprowadzić dane dostępowe do sieci. W punkcie „WLAN Set”–>„Connect settings”–>„DHCP ” („Ustawienia WLAN”–> „Ustawienia połączenia”–> „DHCP ”) należy włączyć korzystanie z serwera DHCP („ON”).

         W punkcie „WLAN Set”–>„Net­ work Name” („Ustawienia WLAN”–>„Nazwa sieci”) trzeba wpisać nazwę sieci lokalnej, w punkcie „WLAN Set”–>„Remote settings”–>„Network control”(„Ustawienia WLAN”–>„Ustawienia zdalnego sterowania”–>„Sterowanie przez sieć”) włączyć zdalne sterowanie („ON”), w punkcie „WLAN Set”–>:Remote settings” –>„Internet access line” („Łącze dostępowe do Internetu”) ustawić FTTH. Kolejnymi krokami są: wpisaniew punkcie „WLAN Set”–>„Remote settings”–>„Network User ID” nazwy użytkownika i w punkcie „WLAN Set” –> „Remote settings”–>„Network user password” hasła dostępu. Ostatnim ustawieniem jest włączenie uprawnień administratora („Yes”) w punkcie „WLAN Set”–>„Remote settings”–>„Network user 1”–>„Nazwa użytkownika”–>„Administrator”.

          Po ponownym włączeniu IC-705 łączy się automatycznie z modemem internetowym i otrzymuje od jego serwera DHCP adres IP.

Ponieważ IC-7300 nie jest wyposażony w oprogramowanie serwera ani w złącza LAN lub WLAN, a jedynie w złącze USB do połączenia z modemem internetowym, konieczne jest pośrednictwo PC z zainstalowanym vfview–re-alizującym funkcję serwera.

opracował:
Krzysztof Dąbrowski OE1KDA

Artykuł został opublikowany dzięki zgodzie autora OE1KDA

Openspot 4 Pro oferuje wiele atrakcyjnych możliwości, do których należą łączności skrośne między różnymi systemami cyfrowego głosu i wbudowany akumulator pozwalajacy na korzystanie z niego praktycznie wszędzie. Dzięki temu można uważać go za najbardziej uniwersalne urządzenie tego typu oferowane obecnie krótkofalowcom.

Miłośnicy łączności w systemach cyfrowego głosu mogą oprócz przemienników publicznych korzystać z połączeń za pośrednictwem prywatnych mikroprzemienników (ang. hotspot). Typowymi powodami do tego mogą być znaczna odległość do publicznego przemiennika, przekraczająca zasięg używanej radiostacji, zmieniające się warunki w podróży i brak bieżącej informacji o osiągalnych przemiennikach albo chęć uniknięcia zadrażnień z miejscowymi krótkofalowcami w czasie pobytu za granicą.

Zasadniczo konstrukcję mikroprzemiennika można podzielić na cztery podstawowe części: układ nadawczo-odbiorczy małej mocy (przeważnie maksymalnie 10–20mW), układ wokodera, programowa powierzchnia obsługi i łącze internetowe lub Wi-Fi. Analogicznie jak przemienniki o dużym zasięgu również mikroprzemienniki zapewniają połączenie radiostacji użykownika z wybraną siecią cyfrowego głosu i dzięki temu z innymi użytkownikami tej sieci cyfrowego głosu, wykorzystując do tego celu łącza internetowe.

W praktyce z mikroprzemienników można korzystać w dowolnym miejscu, w mieszkaniu własnym lub innych osób, w biurze, w kawiarni, centrum handlowym, w hotelu, na kempingu, w pojazdach, na łodziach, jachtach itd. W przypadku braku dostępu do Internetu lub nieznajomości danych dostępowych można korzystać z wejścia za pośrednictwem własnego telefonu komórkowego.

Openspot 4 Pro jest niedużym, przenośnym urządzeniem zasilanym akumulatorowo lub z zasilacza sieciowego 5 V. Dodatkowo do wymienionych zalet dysponuje on udoskonalonym układowym rozwiązaniem transkodowania sygnałów między różnymi systemami. Udoskonalona została również programowa powierzchnia obsługi i przedłużono czas pracyz akumulatora.

Ogólne wiadomości

Pierwszym modelem używanym przez VA2PV (a także przez tłumacza) był Openspot ze złączem ethernetowym wbudowany do prostopadłościennego pudełka plastikowego w kolorze niebieskim. Następnie pojawiły się kolejno udoskonalane modele Openspot 2 i Openspot 3 w obudowach o kształcie myszy komputerowej. Openspot 3 posiadał wbudowany akumulator i mógł pracować autonomicznie bez zasilania sieciowego. Program SharkRF Link pozwalał na ich obsługę za pomocą telefonów komórkowych i przenośnych komputerów.

Ostatnim, jak dotąd, modelem z serii jest Openspot 4 (OS4) występujący w wersji zwykłej i Pro. Unowocześnione rozwiązanie zawiera wydajny wielordzeniowy mikroprocesor i nowszy moduł łącza Wi-Fi zapewniający większą szybkość wymiany danych i mniejsze opóźnienia w transmisji.

Mikroprzemiennik jest przewidziany do pracy autonomicznej i nie wymaga ani dodatkowych urządzeń ani spełnienia dalszych wymagań. Zastosowany transko-der zapewnia lepszą jakość dźwięku i pozwala również na przekodowywanie cyfrowego głosu między systemem D-STAR i pozostałymi. Operator może więc prowadzić łączności w sieciach DMR, C4FM, NXDN i P25 przy użyciu radiostacji D-STAR albo odwrotnie – używać radiostacji DMR, C4FM, NXDN lub P25 do prowadzenia łączności D-STAR. Jest to cecha szczególnie cenna przy pracy poza domem, gdyż nie trzeba się obciążać większą ilością sprzętu, ale Openspot 4 Pro jest również przydatny jako wyposażenie stacji domowej.

D o t y c h c z a s o w e  t r u d n o ś c i w przekodowywaniu między sys-temem D-STAR i innymi wywodziły się z użycia w nim starszej wersji wokodera niż w pozostałych systemach. Wszystkie wcześniejsze rozwiązania polegające na przekodowywaniu programowym nie sprawdziły się i uzyskiwana w nich jakość przekodowanego dźwięku raczej odstraszała. Przekodowywanie między pozostałymi systemami funkcjonowało dobrze już w poprzednich modelach Openspotów.

Urządzenie obsługuje następujące sieci i protokóły: DMR (Brandmeister, IPSC2 –DMRPlus, DMR-MARC, Phoenix, XLX, TGIF i inne), D-STAR (DCS, REF/Dplus, XRF/Dextra, XLX), C4FM (FCS, reflektory YSF, XLX), NXDN (reflektory NXDN), P25 (reflektory P25), POCSAG (DAPNET) i transmisję komunikatów APRS.

Kolejną cenną właściwością OS4 Pro jest możliwość pracy w sieciach bez korzystania z radiostacji. Program SharkRF Link jest dostępny dla telefonów i komputerów androidowych i iOS. Jako mikrofon i głośnik służą wówczas odpowiednio mikrofon i głośnik komputera lub telefonu. Oprócz tego program pozwala na obsługę i konfigurację Openspota. W zwykłym modelu 4 i w poprzednich możliwa jest tylko zdalna obsługa przez sieć lokalną analogicznie jak za pomocą przeglądarki internetowej. W dalszej części testu zwrócono szczególną uwagę na sprawy związane z użyciem radiostacji D-STAR i pracy bez stosowania radiostacji w ogóle.

Stylistyka i wykonanie

Mikroprzemiennik ma wbudowany akumulator, który można ładować przez gniazdko USB-C, wbudowany moduł Wi-Fi i antenę na pasmo 70 cm. Stabilność generatora TCXO wynosi 10–6, co zapewnia niską stopę błędów (BER) w transmisji. Udoskonalony układ pozwala na korzystanie z przekodowywania sprzętowego, zamiast programowego jak we wszystkich pozostałych modelach.

Całość jest mała i lekka, a jego plastikowa obudowa jest odporna na skutki codziennego używania. Wielokolorowa dioda świecąca informuje użykownika o stanie pracy i połączeń. Mikroprzemiennik nie jest wyposażony we własny wyświetlacz, ale SharkRF Link i przeglądarka internetowa umożliwiają odczyt znacznie większej ilości informacji. O szczególnie istotnych zmianach stanu pracy użytkownik jest informowany za pomocą sygnału dźwiękowego, który zresztą można wyłączyć.

Pobór prądu w czasie pracy dochodzi do 1 A, a zastosowanie układu szybkiego ladowania akumulatora powoduje, że zasilacz musi dostarczać prądu o natęże-niu co najmniej 2 A. Możliwe jest także zasilanie z zewnętrznego akumulatora 5 V. Konfiguracja Openspota zawiera punkt ograniczający stan naładowania do 85%, co ma przedłużyć żywotność akumulatora („Prolong battery life”) na stronie SETTINGS/Miscellaneous).

Konfiguracja i obsługa

Konfiguracja mikroprzemiennika jest łatwa i przejrzysta dzięki możliwości użycia dowolnej przeglądarki internetowej pracującej na telefonie lub w domowym albo przenośnym komputerze pod dowolnym systemem operacyjnym. Operator bez trudności orientuje się w wyświetlanych danych i elementach konfiguracyjnych podzielonych na kilka stron http. Równie prosta jest aktualizacja oprogramowania wewnętrznego. W trakcie pierwszej konfiguracji niepotrzebny jest dostęp do Internetu, ponieważ Openspot ma własny serwer http i staje się dzięki temu centralnym punktem własnej sieci lokalnej. W trakcie pierwszej konfiguracji wprowadzane są m.in. dane dostępowe do lokalnej sieci Wi-Fi.

Praca w systemach cyfrowego głosu wymaga (jednorazowego) zarejestrowania znaku wywoławczego dla sieci D-STAR oraz uzyskania identyfikatora ID dla sieci DMR. O ile dokonano tego już wcześniej, należy tylko wprowadzić znak i identyfikator w konfiguracji. System C4FM nie wymaga rejestracji użytkowników.

Pierwsza konfiguracja

W jej trakcie należy wprowadzić najważniejsze dane konieczne do pracy i po uzyskaniu dostępu do Internetu sprawdzić, czy nieistnieje nowsza wersja oprogramowania wewnętrznego. W przypadku korzystania z fabrycznie ustawionych parametrów konfiguracyjnych start trwa około 5 sekund i w tym czasie dioda świecąca miga na biało. Potem dioda zaczyna migać wolniej, sygnalizując pracę w trybie punktu dostępowego do własnej sieci o nazwie openSPOT AP. Openspot nadaje w tym czasie identyfikator sieci, ułatwiając znalezienie jej przez komputer lub telefon. Po połączeniu komputera z siecią Openspota należy w linii adresowej przeglądarki podać adres http://192.168.99.1. W przeglądarce wyświetlana jest wówczas pierwsza strona konfiguracji.

Tryb punktu dostępowego jest wybierany przy starcie automatycznie, jeśli nie ma skonfigurowanego dostępu do żadnej sieci lokalnej. Jedną z najważniejszych rzeczy jest w tym przypadku wprowadzenie danych dostępowych do lokalnej sieci Wi-Fi. Tryb punktu dostępowego można uruchomić w dowolnym momencie, naciskając przez trzy sekundy oznaczony symbolem Wi-Fi przycisk na górnej ściance obudowy. Dioda świecąca zaczyna wówczas migać na biało.

Zaznaczenie pola szybkiej (uproszczonej) konfiguracji QUICK SETUP u dołu okna konfiguracyjnego poowoduje wyświetlenie w nim tylko najważniejszych parametrów oraz informacji związanych z dostępem do Internetu i z kanałem radiowym (zależnie od używanej radiostacji).

Wybór kraju pracy ze spisu decyduje o granicach pasma 70 cm. Kolejnym krokiem jest wprowadzenie danych dostępowych do sieci lokalnej. Po naciśnięciu ekranowego przycisku NEXT następuje wyłączenie trybu punktu dostępowego i dioda zaczyna migać na przemian na zielono i pomarańczowo lub tylko na zielono. W pierwszym przypadku miganie sygnalizuje konieczność skonfigurowania kanału połączenia z siecią wybranego systemu (na stronie CONNECTORS).

Dalsza konfiguracja wymaga połączenia komputera lub telefonu z siecią lokalną podaną już w konfiguracji Openspota. Do niezbędnych danych należą znak wywoławczy i otrzymany w trakcie rejestracji identyfikator DMR. Wybór stylu wyświetlania okien z jasnym lub ciemnym tłem zależy od gustu użytkownika. Do koniecznych parametrów należą natomiast wybór systemu (D-STAR, DMR itp.) i odpowiednio początkowego reflektora lub grupy i częstotliwości pracy. Do-datkowo można też skonfigurować transmisję APRS w systemie D-STAR. Naciśnięcie na ekranie przycisku CONNECT powoduje połączenie z wybranym celem (reflektorem itd.). Wprowadzone dane powinny być następnie zapisane w pamięci jako profil 1 (lub inny o dowolnym numerze). Polecenia zmian reflektorów albo grup wygodnie jest zaprogramować w radiostacji. Nie potrzeba wówczas stale korzystać z przeglądarki.

Po połączeniu Openspota z reflektorem operator może prowadzić łączności, korzystając z radiostacji. Dioda na Openspocie świeci na zielono lub czerwono w zależności od kierunku transmisji. Informacje o przebiegu łączności są wyświetlane również w przeglądarce na stronie STATUS. Obserwacje te są wprawdzie interesujące, ale nie są konieczne w codziennej pracy. Równie dobrze nadaje się do tych celów program SharkRF Link. Nie obciąża on nadmiernie telefonu lub komputera i może pozostawać aktywny przez dłuższy czas. Aktualizację oprogramowania wywołuje się na stronie TOOLS w programie lub za pomocą przycisku po prawej stronie okna w przeglądarce. Przeważnie nie trwa ona dłużej niż kilka minut. Na stronie STATUS wyświetlane są na bieżąco: siła odbieranego sygnału (RSSI) i stopa błędów (BER). Wysoka stopa błędów skutkuje zniekształceniami i złą jakością dźwięku.

Po skonfigurowaniu i zapisaniu pierwszego profilu użytkownik może w miarę potrzeb skonfigurować dalsze dla innych systemów i połączeń skrośnych i zapisać je w dalszych profilach.

Konfiguracja POCSAG

Openspot 4 Pro pozwala na nadawanie przywołań do użytkowników odbiorników POPC-SAG. Szczegóły konfiguracji i pracy systemu można znaleźć w Internecie na stronie DAPNET-u. Jak dotąd autor testu (ani tłumacz) nie korzystał z tej możliwości.

Łączności skrośne

Do przekodowywania nadawanych i odbieranych danych głosowych między różnymi systemami w Openspocie 4 Pro wykorzystano sprzętowy wokoder AMBE. Sprawą istotną dla VA2PV była możliwość korzystania z wielu systemów cyfrowego głosu za pomocą jednej radiostacji, zwłaszcza w warunkach podróżnych. Wykorzystywał on radiostację D-STAR w łącznościach DMR, C4FM i NXDN, unikając konieczności zabierania ze sobą radiostacji dla tych systemów albo w ogóle ich zakupu. W ramach pierwszych prób autor testu wypróbował również połączenia skrośne dostępne na D-STAR reflektorze REF030C, nawiązując w ten sposób łączności w DMR-owej sieci America Link oraz za pośrednictwem reflektorów YSF i FCS. Sieć WIRES-X nie była dostępna. Również OS4 Pro nie pozwala na korzystanie z niej. Otrzymane raporty potwierdziły bardzo dobrą jakość dźwięku. Połączenia skrośne za pomocą OS4 Pro dały autorowi dużo radości, zwłaszcza że i w tym przypadku korespondenci potwierdzili dobrą jakość dźwięku.

Profile konfiguracyjne

Użytkownik ma do wyboru 10 profili konfiguracyjnych (w poprzednich modelach było ich 5). Każdemu z nich warto nadać nazwę informującą o jego charakterze. Możliwe jest skonfigurowanie nie tylko profili dla różnych systemów i łączności skrośnych, ale także dla dostępu przez sieć domową, przez punkt dostępowy w telefonie, przez inne sieci Wi-Fi itd. Z poziomu radiostacji D-STAR nie można na przyklad wybierać grup DMR-owych, dlatego praktyczne może być założenie kilku profili skrośnych D-STAR – DMR dla najbardziej potrzebnych grup rozmówców.

Sterowanie przez komputer

Istnieją trzy możliwości zdalnego sterowania mikroprzemiennikiem za pomocą telefonu lub komputera. Jedną z nich jest strona https://sharkRF.link, którą należy otworzyć w przeglądarce. Korzystanie z tego wariantu wymaga podania identyfikatora urządzenia – UID – znajdującego się na naklejce na dolnej ściance obudowy i naciśnięcia przycisku CONNECT. Powoduje to otwarcie strony obsługi tak jak w przypadku lokalnego połączenia przez przeglądarkę. Identyfikator jest zapamiętywany w przeglądarce i nie ma potrzeby wpisywania go za każdym razem. Zdaniem autora testu połączenie i odświeżanie ekranu jest wystarczająco szybkie, ale jednocześnie praca programu nie obciąża nadmiernie telefonu czy komputera. Wariant ten pozwala na podsłuch odbieranego dźwięku, ale nie na prowadzenie łączności. Na stronie początkowej można zapisać kilka identyfikatorów dla różnych Openspotów i wybierać je w zależności od sytuacji.

Drugą możliwością jest konfiguracja za pomocą lokalnego połączenia wspomnianej już dowolnej przeglądarki internetowej pracującej na dowolnym sprzęcie komputerowym. Podobnie jak w poprzednim przypadku możliwy jest
jedynie podsłuch odbieranych stacji.

Program SharkRF Link

Trzecią, oddzielną, możliwością jest program SharkRF Link. Korzystanie z niego przez lokalną sieć Wi-Fi wymaga także podania identyfikatora urządzenia UID jak w pierwszym przypadku. Jego okno wejściowe wygląda tak, jak na ilustracji. Program wyświetla również bieżące informacje o pracy mikroprzemiennika, o ostatnio odebranych korespondentach itd. Pozwala on na zmianę reflektorów i profili oraz ustawień. Obsługa programu jest prosta i intuicyjna, i nie powinna nikomu przyspożyć trudności. W odróżnieniu od wszystkich starszych modeli w przypadku OS4 Pro (i jak dotąd tylko dla niego) SharkRF Link umożliwia dodatkowo prowadzenie łączności z wykorzystaniem mikrofonu i głośnika komputera bez korzystania z radiostacji. U dołu o k n a w y ś w i e t l a n y j e s t d u ż y przycisk nadawania z podpisem PTT. Rozwiązanie to może być praktyczne w sytuacjach, gdy operator nie ma akurat pod ręką radiostacji albo gdy uległa ona uszkodzeniu. Jakiś czas temu w prasie krótkofalarskiej pojawiły się pogłoski, jakoby na lotnisku w Dubaju konfiskowano radiostacje przewożone w bagażu lotniczym. Gdyby to się potwierdziło to prowadzenie łączności za pomocą komputera pozwoliłoby uniknąć takiego niebezpieczeństwa.

Mikroprzemiennik w praktyce

OS4 Pro może być używany w każdym dowolnym miejscu, w którym dostępna jest jakakolwiek sieć Wi-Fi. Użytkownik musi tylko przełączyć go na tryb punktu dostępowego, naciskając przycisk Wi-Fi na górnej ściance przez trzy sekundy. Po znalezieniu sieci openSPOT AP konieczne jest już tylko połączenie się z nią, wywołanie stron konfiguracyjnych pod podanym uprzednio adresem i wprowadzenie danych dostępowych do lokalnej sieci.

W samochodzie można korzystać z punktu dostępowego do Internetu przez telefon komórkowy i z dowolnej przenośnej radiostacji D-STAR albo z przedstawionego w poprzednim punkcie rozwiązania opartego o komputer.

Wbudowany do OS4 (Pro) akumulator umożliwia pracę bez zasilania sieciowego przez dłuższy czas, ale w samochodzie można korzystać z zasilacza 12/5 V, a przenośnie lub w terenie na przykład z akumulatora 5 V. W praktyce korzystanie z sieci cyfrowego głosu nie jest w takich sytuacjach trudniejsze niż z przemienników publicznych z domu.

Podsumowanie

Openspot 4 Pro pozwala na prowadzenie łączności w różnych sie-ciach cyfrowego głosu, zapewniając przy tym dobrą jakość dźwięku. Wbudowany akumulator umożliwia do 30 godzin pracy bez zewnętrznego zasilania. Rzeczywisty czas pracy zależy od intensywności ruchu na paśmie i stanu zużycia akumulatora. Dlatego też korzystnie jest dysponować rezerwowym źródłem zasilania, przykładowo akumulatorem 5 V. Mikroprzemiennik charaktery-zuje się starannym wykonaniem. Instrukcja obsługi omawia szczegółowo szereg dalszych możliwości takich jak biblioteka API dla programistów, funkcja kalibracji dla DMR i funkcje związane z połączeniami sieciowymi. OS4 Pro jest urządzeniem wszechstronnym, niezawodnym i mającym bardzo dobre parametry techniczne. Jest on łatwy w użyciu, a połączenia skrośne stanowią dużą wygodę dla użytkowników. Mimo stosunkowo wysokiej ceny jest on atrakcyjny dla wielu entuzjastów łączności w systemach cyfrowego głosu. Może być dla nich więc cenionym towarzyszem zarówno w domu, jak i wszędzie indziej.

W środowisku śląskich krótkofalowców pojawiła się interesująca inicjatywa, której autorem jest kolega SP9KON. Projekt zakłada budowę bramki radiowej, która umożliwiłaby dostęp do sieci reflektorów również z poziomu klasycznych urządzeń radiowych. Pomysł ten cieszy się rosnącym zainteresowaniem wśród lokalnej społeczności radioamatorskiej.

Na chwilę obecną funkcjonuje już reflektor XLX003, który zapewnia łączność cyfrową przez Internet. Dotychczasowe testy przebiegają bardzo pomyślnie i motywują do dalszych prac nad rozbudową systemu. Co więcej, z reflektora korzystają już krótkofalowcy nie tylko z Polski, ale również spoza jej granic, co pokazuje rosnące zainteresowanie projektem na arenie międzynarodowej.

Kolejnym krokiem – zgodnie z koncepcją SP9KON – miałaby być budowa bramki radiowej, która umożliwiłaby dostęp do reflektora również drogą radiową. Dzięki temu krótkofalowcy mogliby łączyć się za pomocą tradycyjnych urządzeń, takich jak ręczne, mobilowe czy stacjonarne radiotelefony, niezależnie od rodzaju emisji (cyfrowej lub analogowej FM).

Aktualnie trwają poszukiwania odpowiedniej lokalizacji, która zapewniłaby możliwie najlepszy zasięg dla przyszłej bramki. Wybór miejsca instalacji będzie kluczowy dla efektywnego działania całego systemu.

Zapraszamy wszystkich zainteresowanych do dzielenia się pomysłami i sugestiami, szczególnie w kwestii lokalizacji oraz ewentualnego wsparcia technicznego. Inicjatywa ta może stać się ważnym krokiem w rozwoju cyfrowej łączności amatorskiej na Śląsku.